Enig realisme, graag.
BARACK OBAMA LEGT VANDAAG DE EED AF ALS DE 44e PRESIDENT VAN DE VERENIGDE STATEN. GOED nieuws, ware het niet dat hij vrijwel enkel kan ontgoochelen. De druk is te groot, de latten zijn te hoog gelegd. Republikein of democraat, de Amerikaan – en samen met hem de hele wereld – verwacht een immense verandering.
‘There is hope’, ‘It ‘s time for a change’, ‘Yes, we can’: straffe taal die zorgde voor een ferme overwinning. Obama won 365 van de 538 kiesmannen voor zich. Maar hoe zal hij die verandering teweegbrengen? En vooral, hoe snel zal de ongeduldige man in de straat die verandering voelen? Wordt hij teleurgesteld omdat de ‘verandering’ er niet zo snel komt? Het kan bijna niet anders. Mensen zijn ongeduldig, ze verwachten een nieuwe start, beterschap van de éne dag op de andere. Maar, waarde Amerikaan, uw kersverse president heeft geen tabula rasa te zijner beschikking. ‘Verandering’? In de eerste plaats ‘herstel’ en ‘verschuiving’, me dunkt. Verwacht geen plotse wonderen, wel een geleidelijke verschuiving. It’s politics, after all.
Niettemin, lang leve de ‘change’ waar Obama voor pleit. Ik wens hem veel succes. Toch pleit ik voor realisme, samen met Obama. A Change we can Believe in. Inderdaad: laten we niet doelloos dromen, wel realistisch geloven.
